Алдына мал салды. ~ — Есігімде жүрген есесіз құл, құдайыңды ұмытқан екенсің! Бес қара бітті деп теріңе сыймай жүр екенсің ғой сен! Қаңғыртып, қоңыз тергізіп жіберейін. М.Әу. ~ Қайран да, қайран, қайран тау! Пайдаң маған тиген тау, Үш атамыз өткен, тау, Үш мың қара біткен тау! Баянауыл, қазылық, Жолың жатыр қазылып, Жазғытұры көшкенде Қалушы еді қара жол, Қабырғадан қазылып, Күзгі тұры қонғанда Жатушы едің жазылып. М.Ж.Көп.. ~ Үрерге иті, сығарға биті жоқ қу аяқ қақпаншының есігіне бір- екі қара бітіп, қорасына қой тұрақтады» – деп, келінін қызындай қылып бағып- қағыпты. Ү.Жәл.