ҚАРҒА ТҰЯҚ

Қатып-семген, ұсқынсыз; қытымыр. * Үлкен жиылыстағы өңкей қазанқап тұмақтар, қарға тұяқтар мәуедей салбырап тыңдады. І.Жанс. * Бәрі қарға тұяқ қара қатынның уысында. Б. Серк.