Асқан сараң, қолы тар адам. ~ Мардан Машайдан шығып Едіге дегенге де жүрді. Едіге бір аузын қу шөппен сүртіп отырған қу шөміш адам еді. Мардан онда ішсе тамаққа, кисе киімге жарымады. Едігенің қатындары оны шөміштен қысып талай-талай ашықтырды… І.Жанс.