Тойымсыз неме, ішкен-жегенің ас болмағыр д.м. зеку сөз. ~ — Атшысын тамағы тойған соң ойлайды екен… Ой, шіркіннің қамқоры-ай! Әй, көк атқан! Ой, құлқының құрғыр! Әлгі бір қойып жатқан жамбас сенікі екен ғой…— десіп жатыр. Ж.Айм. ~ Құлқының құрғыр, осында бір қазына жатыр, құйрық жатыр деп жүрсің ғой… — деп бір кекетіп қойған еді. М.Әу. ~ Жиырма жыл, табандаған жиырма жыл Бүркітбай бие сауыпты. Шыр біткен Бүркітбай болсайшы. Айғыз бөлек Қалиға бір тостаған қымыз жұтқызса, «құлқының құрғыр» деп сұғын қадап тұрып, зәрін қоса жұтқызады. М. Әу.
