Мәз болып, күлісті; күлкіге кенелді. * Қай жерде өлең айтуға кезек келсе: Дәл тоқсанға келгенде торғайдайсың. Көшкенде өз атыңды зорға айдайсың. Қатын- балаң тіліңді алмаған соң, Күл сабап, ат басында ойбайлайсың, – дей беретін ем. Мұнда да соны айтып, отырған жұрт қыран- топан болды. Мұны маған Төпеңнің үйіндегі әжем үйретіп еді. М.Дәул.