Көксегенін дәл тапты, ойынан шыға білді. ~ Бұл айтып отырғаның — бір сенің басындағы хал емес, бәріміздің ортақ мұңымыз ғой, — Әсет. Сен менің қышыған жерімді дөп басқаның сонша, көнтек болған қотыр тайлақтай жауырынымды тоса бергім келеді… Қ.Жұм. ~ — Қышыған жерімді дәл таптың. Сол қара орынға біражола кетсем қайтеді. Есікті бір тал сексеуіл күзетіп тұр. Қ.Түм. ~ Барақ сұлтан мен Қанжығалы Бөгенбай батырдың екі ортасында отырған Қабанбай қышыған жеріне дәл тиген би лебізін қуаттап, сөз айтуға оқтала бергені сол еді … Қ.Жұм.
ҚЫШЫҒАН ЖЕРІН ТАПТЫ
Діттеген жерінен шықты, көңіліндегі ойын дөп басты. ~ – Онда жұмысың не? – деді біреулер, сұрау бергендерді ұнатпай, – бірге өсіп – біте қайнаған, қан-жыны араласқан адамдар, қышыған жерін қалай табудың ретін білер, «барайын» деуі содан болар. С.Мұқ. ~ — Міне, міне, міне! — деді Сырбай Рахметтің сөзін бөліп, — жүдә рас сөз осының. Көптің ойы — мың, сенің ойың — бір. Мың ойдың бір ой қышыған жерін табу оңай емес. Жүдә қиын ол. С.Мұқ.