Миы шығып, езіліп жатқан, аяқ алып жүргісіз лай топырақ. ~ Құрығанда май батпақ арасынан әйнек сынығы, тат шеге не табанын, не алақанын тіліп түссе ғой… Тілсе бітті — құдайы берді, қанаған жерін алақанымен басып үйге қарай аттандап
жүгіреді. М.Қаб. ~ Батпағы қандай жұмсақ — нағыз май батпақ, — деді де, ұшып барып шалшықтың екінші жағына қонды. С.Жүн.
- Ығы-жығы араласып кеткен д.м. ~ Абысын-ажындар өсектеп, Жан сала қарманған тыңшылар. …Лайсаң замана май батпақ, Жауыздық ботқасын қайнатпақ. О, арсыз! Ақсия күліп тұр, Адамды адамға айдап caп. М.Мақ.