Елсіз жатқан жапан түз. ~ Түскен кезде ғана аңдады: дымсыз, қимылсыз тынған мына маң дала, меңіреу иенде салбырай жер бауырлаған, соншалық кішкентай, соншалық бейшара кепке түскен көк жасыл ұшақтың оң жақ қапталында, анадайда, теріс қарап күйбеңдеген жан иесі – кәдімгі тірі адам өсіп шығыпты. М.Мағ. ~ Осы сөз ойында қалған мырза жол бойы төңірегіне көз тігіп қанша қараса да осынау құлазыған меңіреу даладан ондай тірлік ізін таба алмады. Ә.Нұрп. ~ Сонша жерге, мынау елсіз, меңіреу иен далаға оңаша ертіп келуі тектен текке емес еді ғой. Жаңа қыз өзі де айтты. Ж.Самит. ~ Осылайша күйініп, Сарыөзектің қиырсыз меңіреу даласын жұбанышсыз, шексіз жоқтау жырымен күңіренткен екен… Ш.Айт.