Бүлк етпеді; бедірейген күйі қала берді; не нәрсеге де шыдап берді. * Қойтеке тағы ұрады, боқтайды, қарғайды, сілейді, жұлқынады, тыпырлайды. Торшолақ міз бақпайды. Жұлқына-жұлқына Қойтеке әбден терледі, қол, аяғы да талды, сонда да тыпырлауын қоймайды. Ж.Айм. * Тұрғандағы қаралдысын көрер ме еді? Сүлей қошқарды аңдыған қасқырша тұрар ма екен?» деп осынша дəмеленсе де бала шалбарынан қорынды білем, міз бақпады. Ж.Айм. * Жексен мен өзге екі бәйбіше Райқанға тесіле қарайды… Райқан міз бақпайды. М.Әу. * Бөкен отырған орнында міз бақпай, мелшиіп қалды да, Ерубай бетін басып, өкіріп қоя берді… Ж.Самит. * Падашы шал мүлдем міз бақпайды. О.Сәрс. * – Жеңгеңнің арқасында ғой, әрине? – Енді қалай! Ал бастығым сонда да зәредей сыр бермеді ғой маған. Міз бақпайды, ей! Ж.Алтайб. * Бір тілегімді берші! .. Айналайын, кетпеші! .. Меруерт міз баққан жоқ. Жүзі де сынбады. Қ.Ысқ.