Ап-арық, жіңішке, мойыны қылдырықтай. (Ауыз әдебиетінде, аш-жалаңаш жетім баланың сипаты ретінде жиі қолданылады). * Қыстауға келсе, босағада, күн шуаққа жылынып құнысқан шал, кемпір, болмаса басы бақыр қазандай, мойны қылдай жалба-жұлба бала отырады. Ж.Айм. ~ Бір құлағын анада Көткеншек Көшен қыршып алғалы өзінде тіпті ұсқын қалмапты. Бір басқа — бір құлақ. Мойны қылдай. Денесі шілдей. Бір қолында леген. Екінші қолымен бұның білегінен тас қып ұстап алған. Ә.Нұрп.