Құдайдан тілеу тілеп, жалбарынды. ~ Біресе бұл жарлық әншейін қазақты шошытуға,
тәубесін есіне түсіруге, ұйқысын ашуға жіберген «құдайдың сыны» шығар, ел боз қасқасын айтса, құрмалдығын берсе, мойнына бұршақ салып еңіреп жыласа, «Өзінен» тілесе, көздің жасын иетіндей, жарылқайтындай көрінді. Ж.Айм. ~ Мен қысты күніде келгем. Ыбрай онда әл үстінде науқас еді. Кәрі шешесі, былтыр алған жамағаты Зейнеп екеуі де бірдей мойындарына бұршақ салып, Ыбрайдың тірлігін құдайдан зар жылап сұрап отыр еді. Б.Майл. * Аңқау Малыбай сұлық жатып алған баланы мойнына бұршақ салып алып, күніне жеті айналады. — Мені ал құдай, мені ал! Жалғыздың жолында қидым өзімді. К.Қаз. * Ешкім күтпеген, қаламаған сәби. Құдайдың бұршақ салып тілегенге бермейтін ұлы. Ж.Нәж. * – Ағаларын тоқтатпай кезекпен алдың, мойныма бұршақ салып тілеген көзімнің ағы мен қарасын жебеп-қолдап, алыс сапарда жолын оңғара көр! М.Қаб. * Қайсардың да, Саламаттың да тәңірі қосқан, төмен етектен өмір- қосақтары екі көздері төрт боп осылардың тірлік жолына гүл бітсе деп мойындарына бұршақ салып отыр. Бұлардың жүрісі мынау… М.Сүн. * Көптен бері ел келін түсіруді аңсап қалғандай, кәрісі де, жасы да осы күнді мойнына ала бұршақ салып тіледі ғой. Бүкіл ауыл алақан жайып тілек айтып отырған соң,
көңілшек байғұс көне салды. Ш.Мұрт.