Намыстанды, ашу буды. * Шер жанышқан ер жүрегім көкірегіме сыймас ед, тұла бойым намыс кернеп, желді күнгі өрттей жанар ем. Ж.Айм. * Жұрт аң-таң. Сөйтсек, ұзақ сілкілесуге шыдамай серке екі бөлінген екен. Намыс кернеген қос шалды осылай бітістіргендей көрінді маған. Б.Мом.
