Сенімді, өктем дауыс. ~ Сонымен ол да, Қарашолақты көп сылап отырып, кейiн барып, тұғырына қондырды. – Құс жақсы екен, бiрақ дәл күйiн таппай жүр екенсiңдер! – деп, нығыз үнмен бiр сөз қатып қойды. М.Әу. ~ Екеуі де үнсіз. Сол үн-түнсіз күйі ауыл сыртына әудем жерге апарды да, ақырын, бірақ бет бақтырмайтын қатал нығыз үнмен: − Жеңеше, енді тыныштықпен ың-шыңсыз жөніңді тап! – деді. Ә.Нұрп.