Ойға шомды, уайым басты. ~ Шығыс желі тербетеді шынардай, Отырсаң сен ой қамап. Қараңғыда қояр – ау сол шығармай, Қысқы жолдар тайғанақ. Б.Раис. * Ұйықтамаған адамды ой қамайтын әдеті. О.Сәрс. * Безірейген сырты демесең, ішкі жан- дүниесі алау- далау: ой қамап, жаны безектеген кей сәттері өзінің басқа емес, өзі екеніне де сенгісі келмей кетеді. Ө.Ахмет. * Күні бойы қай-қайдағы ой қамап, құдды ит бауырынан өрген күшіктей қыңсылап, ұлып, бұл сорлының жанын шығарып, жабылып талап жатыр, талап жатыр. Ә.Нұрп. ~ Ғалам біткен ғазауат күйін шалса – Адам біткен кетеді жар жағалап… Сайтан ойлар санаңды шоққа малып, Оянасың ой қамап, Отқа оранып. Ғ.Жайл.