Күн күңгірттеніп, айнала буалдыр түске енді. ~ Жазды ызғар буып, күнді мұнар торлап жатыр – ау! Әйтпесе желілеп бие байлап, желектеп келін сайлағанға не жетсін! С.См. ~ Тағы бір меңіреу түн кезек алар тұста мың сан халқы бар шаһар тастай қараңғылықтың тылсым қойнауында қалуға сескеніп, бұғына, тарыла түскен тәрізді, орталық жағындағы еңселі үйлер ғана көзге шалынып шет қапталын мұнар торлап тастаған. А.См. ~ Жайлау, жаратылыс құлпырып, көркіне енген, кіршіксіз сұлу дүние. «Моншалы сайдың» кіре беріс ауызында көз тартып, жауыннан соңғы ғажап бір көкбоз мұнар торланған. Ж.Ахм.