Айнала күңгірттеніп, тұманданып, мұнартып көрінді.~ Түнгі мұнарға бөккен төңіректен өлі тыныштықтан басқа ештеңе сезілмеді. Асқар үй ішін есіне алғысы келмеді. Т.Әбд. ~ Боз мұнарға бөгiп шаңытқан жым-жырт кеңiстiк қоңыр кешке басын сүйеп қалғып тұр. Жаны құлазығын Сәбира әлдененi алданыш қылу ойымен қарсы алдына немқұрайлы көз салды. Т.Сәу. ~ Сағым мен мұнарға бөгіп шөлден кенезесі кепкен, лыпа ықтасыны жоқ баябан далада күзге салымғы өңменнен өтетін ызғырық желге бетін беріп… Ғ.Біл. ~ Дала сүттей мұнарға бөккен, аспанда ай толықсып туып тұр. Ә.Асқ.