Уайымға салынды. ~ Жо– жоқ, Ардақ әлі қауашағын ашпаған балауса; айықпас ауыр мұңға батып, аза қылатындай панасыз емес, аюдай ақырған әкесі бар; кем– кетіксіз ғұмыр кешетін пенде жоқ; кең әлемнің кемтарлығы болмай тұрмайды… О.Бөк. ~ Жібек бір ауық мұңға батып, өзінің өткен өмірін Мәкен алдында еске алып еді. С.Ом. ~ Мұғалім ретінде олардың ортасына сұғына беруге ыңғайсызданатын Сербота алыста жүріп мұңға батады. Д.Ис.

МҰҢҒА БӨКТІ

Ауыр қайғыға салынды, кеудесіне уайым толды. ~ Ән – шежіре. Зер салып тыңдасаңыз, жол таба алмай қиналған, қамалған жұрттың сырын бағар едіңіз. Сол именшек сырдан ақ сәуле аңсаған пақыр көңілдің мұңға бөккен үмітін аңдар едіңіз. С.См.