Біреудің қайғы-уайымына жаны ауырды, бірге қайғырды, қасыретіне ортақ болды. ~ “Тұзы сор, еңбегi еш қара халықты ойлайтындар бар. Солардың мұңын мұң етiп, жанын отқа салып, көпке келер жақсылықты ойлайтын азамат бар. М.Әу. ~ Жан жарасының аузын тырнағысы келмеген. Қазір оның мұңын мұңдамақ түгілі өз уайымы да бір басына жетерліктей еді. К.Сег.