Ұрып-соқты, қан жалатты. ~ Оның қайын жұрты дегеніңіз қайырыла бір жұдырық сілтесе Боранқұл тұрмақ, әкесі Әнбияның мұрнын бет қылатын зордың зоры. Ғ.Біл. ~ Ақымақ, аяғанды білмейді! — деді Абдірақман ішін ұстап, ауырықсынып тұрып.— Қуып жетіп, мұрнын бет қылып жіберсем көшені басына көтереді. Үйде оны бәрі қорғап ұрғызбайды. Ғ.Мұст. ~ Сен өзің біреумен бақталас болсаң өлтірер ме едің? — Өлтірмегенмен мұрнын бет қылуға болады ғой. Н.Сер.