Зор санады. ~ Есітіп Төлеген мен Жібек жайын,— Қисса етіп баяндауға көңілім кетті. Тұлпардай болып жараған, Халқы мыңға балаған. Сегіз сері. ~ Бірін мыңға балаған, Құдай өзін қалаған, Жұртқа қорған болғандай, Бір ме саған керегі?» А.Байт (“Ер Сайын”). ~ Ерке өскен сұлу көрдім, құрбым, сіздей, Кім білер жүрмесімді дәл сізді іздей. Десең де көптің бірі қатал еркеш, Өзіңді мыңға балар жыршың біздей. М.Әу. ~ – Оның жарамаған екен,– деді олар Амантайға,– сені ақтап, жазаны біз тартуға жол еді. Ер азамат сенің, мыңға балап етегіңнен ұстаған адам ең. Сен жазатайым болсаң, елдің қабырғасы сөгіледі. Ал, біз – көптің біріміз. С.Мұқ.