Өл, мүрдем кет! ~ — Өлдім!—деп айғай салды Мүсәпір… — Өрем қап, бетсіз лағынат!—деп, бетінен тістегелі ұмтылғанымда, Күзен мен Есектас кіріп келді. С.Мұқ. ~ Сорлы, Сағынғалидың түйеші жаман жалшысы. Жат енді осылай, өрем қап!— деп табалап шыға берген Батыраш ар жағынан келген Ақанға қағылып, алая бір қарады да, аттарына қонып кете барды. С.Жүн. ~ Жағың қарысып қалды ма, ойбай, сенің?! Өкімет болғанда сенен не қайыр көрдім мен, ойбай! Жалғыз апаңды бүйтіп дос-дұшпанға таба еткенше, тақа, өкімет болмай өрем қап, ойбай! Жіберіңдер түге, қаңғып өлемін! деп қылғынды. С.Ел.