Жалмап, құрта бастады. * Ата қонысымыздың орман-тоғайына, өздері өрттей тиіп жатса, оны көретін де, сұрайтын Құдай жоқ. Бір ғасырда әрең зорға қатарға қосылатын қарағайдың да жас-қуына қарап жатпайды. Көктей орылғырлар! Т.Рыс. ~ Үңілгені бар болсын, өлеңдерімізге өрттей тиді. Т.Мед.