Артынан сөз ертті, даттады. ~ Күндесін, шуылдасын, қылсын өсек, Етпелік, сөйлеп жүр деп, сөзін есеп. Иттердей үріп-үріп тарап кеткен, Қояды шулап-шулап, үндемесек. А.Байт. ~ Әжібай қала берер, қашып өңі, Сонда да өсек қылды жұрттың кобі: Жат жаққа оңашада өзі-дағы Мақтанар: “түзелді,- деп,- істің жөні”. С.Тор. ~ Елі-жұрты көре алмай, «малы кәп», деп, Жұртының өсек қылған сөзін кектеп, Ағайын біреу жүрмес бұған ерігі, Өкпелеп өз жұртынан кетті жеріп. “Қозы Көрп.”