Тырнағына да татымайды, басқан ізіне тұрмайды, қолына су құюға жарамайды д.м. ~ Тәйт!.. Тәйт!..- деп Сүйеу қарт күпісінің
ұзын жеңімен жасқап,- омәй, омәй, шіркін-ау… Сен ақ жолдан… ата-баба жолынан садаға кет. Қарғыс жолынан басқа жол
бар ма сенде,- деп жекіріп тастады. Ә.Нұрп. ~ Шакен апа ол жоқта оны қарғайды жылап отырып. –
«Қожайынымнан садаға кеткір. Заман осы арамтамақтікі болды. Біреудің дайын дүниесіне ие болып. Құдай жазасын берер әлі. С.Досж.
~ Ерасыл. —
Қыз емес, сурет қой мынау. Әлгі әлем аруы деп әспеттеп жүрген мисс қыздар бұдан садаға кетсін. С.Дос. ~ Ғайнидің түсі
суық, ызғарлы. Қанатты жеп қоятындай, қадала қарайды. — Е-е!.. Бұған да жеткен екенбіз! Әкел былай баланы! Сәбиден
садаға кеткір! Ғ.Сл. ~ Жәкемнің шыққан тегі көпке мәлім, Керек емес сандалып оттағаның. Садаға кетсін әрі
Кеней-сеней,
Өзімнің үкілеген ақтабаным! М.Қаб.