Дау-дамайы бітпеді. * Енді бірде шешіле сөйлеп, үй ішіне оң шырай беріп отырғанда, – Құдайға шүкір, тұғырдан түсіп отырған ешқайсымыз жоқ қой. Көмекшісін берсе әне, бермесе тағы әне… Тас түссе талайымнан, тіптен бермесе екен, "еһк" дер ме екем… Жылда біреумен ырың-жырың болғанша, өзіміз бен өзіміздің дөңгеленгеніміз көш артық, – деп табиғатында жоқ көнбіс мінез танытқан. А.Сейд.