Нәуетек айнымайды гүлден мақта, Кейде үқсар көлге қонған ақша бұлтқа. Жібермес жел үрлесе қауашағы,Үкідей үлбірейді піскен шақта. Т.Әлімқ. Әдемі көрініс көңіл тербетті. Тербелген көңіл тілімді байлап тастады. Қасымда үкідей үлбіреп Сәлимаотыр. Ә.Асқ. ~ — Ау, халайық, ауылымда ат ойнатып жатқаныңа аз болған жоқ. Сен иісі Үсен әулетінің намысын жыртып аттана шапқанда, мен үкіше үлбіреткен жалғыз қызымның жанына сая бола алмасам, несіне тірі жүргенім. Б.Мом.