1.Біреудің айтқанымен жүретін, ынжық, болбыр, бос адам. ~ Кеудеңді қасиетті сәуле кернеп, Жүрегің сол минутте жарылғандай. Не дерсің салпаң құлақ есектерге, Өгіздей өмір сүрген сүймей-жанбай! М.Жұм. ~ Айтқанды істеп, айдағанға жүретін көп салпаң құлақтың бірі сияқты ғой. Ә.Кек. ~ Саясатынды қайтсын олар… Бас көтеруді бес атасына дейін ұмытпай ма… Не айтсаң да "құлдық" деп тұратын салпаң құлақ құлдың дәл өзі болады ғой, бұ халық. С.Ел. Жансыз, аңдушы, тыңшы. ~ Жаратылысынан сөзге үйір, өсек– аян десе құлақтары елеңдеп тұратынмұндай елдің арасына жансыздар мен салпаң құлақтарды күпінің битіңдей өргізіп жіберу тіпті де қиын емес еді. Қ.Жұм. ~ Редакцияға мас болып келіп, шатақ шығармасаң болды, сенде ешкімнің шаруасы жоқ. Бүгінгідей иісіңнен тыжырынып, дереу бастыққа жеткізе қоятын салпаң құлақтар жоқ еді. Б.Тоғ. ~ Жаңағы жанымыздағы сілімтіктер біздің соңымыздан қарап қалды ғой. Ізімізге салып қойған салпаң құлақтар болмасын?– деп Әлқыдыр ұзай бере артына бұрыла көз жүгіртті. Т.Рыск. Құлағы салпиған үлкен адам не мал туралы. ~ Құлағы үлкен кісімен құлағы үлкен малды да «салпаң құлақ»дейді, ол да үлкендікті, кеңдікті көрсетеді. С.Мұқ. ~ Қолсыз бір жеңін салақтатқан күйі арқандаулы тұрған салпаң құлақ торысына аяңдады. К.Сег. ~ Осы мезетте оның көзі арғы бетте қара есекке мініп келе жатқан баласына түсті. Күржікке мінетін баласының астында есек. Және салпаң құлақ қара есек. Т.Әл.