Ұнжырғасы түскен, көңілінің қошы жоқ. ~ Сағалап суды, жағалап құмды Күзекке ел-жұрт малын қоралап, Даланың желі сабалап қырды, Күз келіп қалды салыңқы қабақ. К.Мырз. ~ . Қарттың салыңқы қабағын, дірілдей, қыстыға айқайлағанын көргенде, әлденеге түсінгендей еді; кемпірінің жанында бордай егіліп күйзелмейін деп кеткен ғой деп ойлады ол. Д.Дос. ~ Әлгіндегі сүлесоқ түс, салыңқы қабақ, меңіреу бейне адам танымастай өзгерді. Көздерде кекшіл көкшіл от тұтанды. С.См.