Ұшып-қонып, бір орында тұра алмады, секеңдей берді. ~ Саппен бірге аяғын аңдып басып, секек атып, өлеңдетіп келеді: « Бұ не деген: бұнт! … төңкеріс! Ән… күй, сырнай– керней… жылағың келеді… Әлі соғыс неге болмады?… Ұғымсыз бірдеңе… Жұрттың бәрі мәз – мейрам, тойдағыдай…» Ж.Айм.