Жауына айбат шегіп, ойран салды, қырып-жойды. ~ Енді мұндай адам қайда бар деп сүргін салып, ырғап іздестіргенде, ең ақыры, сөз шерудегі Құлайғырға келіп тірелген. Ж.Ахм. ~ Алпамыс өзін алдаған мыстанды сүңгіге түйреді. Сұрапыл соғыста найзасы қысқарып, таяқ болды, қылышы қысқарып, пышақ болды. Қанша күн сүргін салып, жауды тұқыртты. "Алпамыс б." ~ Екеуі өр асуға тартты тура, Сілкініп, меңіреу орман батты шуға. Әңгірлеп әңгүдіктер салды сүргін, Құтырған көбік ауыз бейне бура. Т.Әл. ~ Бірақ, не керек, ілгері басқан адым қайта– қайта кері кетумен келеді: біресе елді аштықтан қырамыз, біресе сүргінге саламыз, түрмеге жабамыз… Шырғалаңнан– шырғалаң, шырмаламыз да жүреміз. З.Қаб.