Сүрлеу, соқпақ, аяқ басатын жер. ~ Атына Қоблан мініпті, Тайбурылды тайдырмай, Табан жолға салады. Артық туған Қобланды Таң атқанша шабады. А.Байт. "ҚҚҚ". ~— «Терезе» дейтін терезе жоқ, — деді Курагин. — Шыны біздің қолға түспейді. Ауылдағы кедей қазақтар шыны орнына қойдың бүршігінен аршылған қарнын кереді. Біздің балықшылар еш уақытта қой соймайды, сондықтан қарын да жоқ. — Сонда сіздер не ұстайсыздар терезеге? — Кенеп сияқты тозған шүберектен. — Одан да сәуле түсе ме? — Табан жолды табу да, әйтпесе, жарық боп не оңдырады дейсіз. С.Мұқ. ~ Жарманы кесіп өтетін табан жол, көпір көзге айқын шалынды. Н.Сер. ~ Қайрақтай сары табан жолдан шығып кеткен аттар екпінмен омыраулап, тізеден келетін май сазды бауырдай тіліп, өзеннің арғы бетіне қарап ұмтыла берді. Х.Ес. ~ Ылжырап жатқан батпақ көшемен елең– алаңда бір адам өтетінін, содан кейін қалған жұрт соның ізімен жүріп, таптай– таптай табан жол жасайтынын Бураш келе– келе түсінер… Ә.Тар.