Басына іс түсті, қайғыға душар болды. ~ Тағдырдың кез болып тұр кермесіне Тайпаланған талай жорға, талай тұлпар Тағдырдың кез болып тұр кермесіне Солардан жаным – тәнім ардақты емес, Орынсыз күйзелейін мен несіне?! А.Байт. ~ О бір сүйегіне басылған, кетпес таңба ғой. Бірақ құдайшылыққа келгенде, Ақбілек сорлыда не жазық бар? Өз еркімен барған емес, тағдырдың кермесіне кез келді. Бұл алмаса оны кім алады? Ж.Айм. ~ Бір кезде Қарашолақ өзінше мәдениет ошағы болған. Төрт бөлмелі ағаш үй салынып, ауылнай үшкөл ашылған. Бергі заманда үшкөл үй тағдырдың кермесіне кездесіп, ағашы, тақтайы Қарашолақтың пештерін қыдырып, бұл кезде топырағы күлтөбеден бұйырған. Ж.Айм.