Молынан, ағыл-тегіл. ~ Бай сұп–сұр. Өңі қашып кеткен, таяғы жерде жатыр. Аузын ашып сұрланып бәйбіше отыр… — Айт мұңыңды, — деді «төре». Іште жатқан шерді тасыған судай ағыттым. Б.Май. ~ Бетіне кісі қаратпай, Биікке шапшып өрледі. Шапшыған сайын шалықтап, Тасыған судай селдеді. Сұрқынан шошып мынаның, Сұрланып Тезек терледі. Н.Айт.~ Оның он тоғыз жасар Ульрикаға естен тана ғашық болғаны да осы жолы болатын. Осы жасында тапқан ақындықтың ақ сезімі тасыған судай құйылады. Соншама нәзік Гете лирикасының шыңы деп танылған «Мариенбад элегиясы» осылайша дүниеге келіпті… С.Ғабб. ~ Таланттылар тасыған судай, Айналасын суландырғысы келеді. Талансыздар ашыған удай, Айналасын уландырғысы келеді. А.Ас. ~ Көкірегім Аяқ баспаған таудай Өр еді. Тәңір берген білігім Тасыған судай мол еді. Өзім-ақ Қаған болайын дедім. Өзім-ақ Қамал болайын дедім. Т.Мед.