Атша тулап, міз бақтырмады. ~ Шешем екі ойлы, сырттай тартыншақтап жібергісі келмегендей сыңай танытса да, менің бетіме қарап «барсаң бара ғой» деп бас жымиғандай болғанымен, әкем тікесінен тік секіріп: «Қай қазақ елден-жұрттан ұялмай қыз баланы жын ойнаққа жібере салушы еді!», – деп ат-тонын ала қашты. Ш.Рах.