Қарсы сөйлеп, жауап қайырмады. ~ Қали тұрып, міне қызық дегендей болды да, есікке қарай басып: – Ақылсыз қатын! – деді. – Ақылсыз қатынға неге келіп жүрсің? – деді Үрмия, – Сейіт Мәмет бүйтіп тіл қайырмайды. Ә.Бөкей. ~ Мерғали болмағанда сенің үйіңнің шелегі мен күрегі, пышағы мен балтасы қайраусыз, саптаусыз қалар еді ғой, қарбаша-ау. Талай оған біз де тәуелді тақсыр болғанбыз. Тіл қайырған жері болды ма? Ү.Жәл.
