Тұяқ серпуге шамасы жоқ, әбден әлсіреген, шарасыз пенде. * – Соны басындырып, басымызға шығарып, құтыртып алған бар күнә өзімізде. Қарын шашы алынбаған бала сияқтымыз ғой. – Қорқақпыз, қуыс кеуде құр сүлдерміз, тірі қаңқамыз. Ғ.Біл. ~ Сырты сойылған Лохан ата тірі қаңқаға айналған соң, ішіндегі ішек-қарыны бүлк-бүлк етіп, бұлқына шоршиды. М.Янь.