Жала жапты. ~ Тоқтат әрмен тантымай! Не айтып келесің, дорба ауыз, – деп Ақан қалшылдап кетті. – Тағы да тістеріңнің қанын жаға келген екенсіңдер. Не айтып отырғандарың… – Ақан шырағым, сап-сап! Біз елге тісіміздің қанын неге жағайық. С.Жүн. ~ Әй, Қалиасқар, тісіңнің қанын жақпай жайыңа отыр, білдің бе? Қайтеді- ей бұлар?.. Көргеніме жазықты бола қаппын ба? Ә.Асқ. ~ Жала, жала. Қарашы енді, тісінің қанын маған жаққысы келеді. Хүкімет әділдігіне жетер. Оған айылымды да жимаймын, – деп Малжанға сөйлей түрегелді. С.Жүн.