Дандайсып, есіріп кетті, басынып алды. ~ Әлгінде шешесінің: «Байды осы бастан қолға ал, бос болсаң төбеңе шығып алады», — деп құлағына құйған ақылын да ұмытты. Н.Сер. ~ Жүніс (айқай салып). Уа, қайдасың, Қарсақ-Борсақ, Олжай, Қарсақ, шыға ғой олай болса! Өлейін мен мұның қолыңда. Қайдасың мен деген ел. Шық мен жаққа, керегі жоқ! Асқан екен бұл Борсақ! Тамам елдің төбесіне шығып. Қатынына шейін басыма ойнатайын ба? М.Әу.