Ызғар кетіп, күн жылыды. * Самалық! Самалық! Самарқанның көк тасы жібіді ме, көрдің бе? Қап тауыныңкөк құсы жүгірді ме, көрдің бе? Самалық! Самалық! М.Жұмаб. * Көк мұз болсам мен-дағы сөгілермін, Қаһан болсам жібірмін, егілермін, Шуағынан көктемнің бүгін, сәулем, Самарқанның көк тасы еріген күн. Ж.Қыд. ~ Сондықтан, аталарымыз айтатын «Самарқанның көк тасы жібіген күн» осы болар деп, тауық жылының мере-келі-берекелі басталғанына қуандық. Д.Қыд. Мейірленді; жүрегі жібіді, ықыласы түсті. * Күйік күй қыздың жанын тәтті қинап, Жастықтатыңдай-тыңдай жылап жатты. Көкке күй өрт жалындай шалқып жатты. Көк тасы Самарқанның балқып жатты. І.Жанс. * Көк базардың көне дуалдарында отырған көп дәруіштің көтермелеуімен бұл ән Самарқанның көк тасын да ерітіп жіберген еді. С.Смат. * Олар да пенде емес пе. Самарқанның көк тасын ерітетін Кремльдің сиқыр күшіне‚ әйтеуір‚ біз бірінші боп бас иеміз. Қ.Түм. ~ Көш, пәлекет, көш енді, бірге алып кет кеселді! Ала таңда азаншы шын жылады, көкке қарап қол жайып қынжылады. … Самарқанның көк тасы еріген күн қара тасы Қағбаның тұнжырады. Ғ.Жай.