~ Теңге. Ендеше, құдай тілегіңді берді! Ана шабындыдан түскен күңің көнді. М.Әу. ~ Аққояннан тараған ұрпақ өз алдыңа бір толық ауыл болса да, өздеріне белгілеп қыстау еткен төбе тимейді. Баяғы ескі әдетпен құл, шабындыдан келген деген аттан арыла алмайды. С.Бег. ~ – Бұ не қылғаның? Шабындыдан келген күң бе еді? Құнанбайдың бел баласы, оң көзі емес пе еді? … – деп сөйледі Ызғұтты. М.Әу. ~ Біздің өткен замандағы ғазиз аналарымыз, әз әжелеріміз осы шабындыдан келген қалмақтың қыздары еді. Т.Әс. ~ Шолпан. Қатын боп шабындыдан саған түскен Тимеспін құлатсаң да басқа тауды. М.Әу.