Қарсы болмады. ~ Рақия! Қайғыңа мен де ортақпын. Егер шеккі қөрмесең, қасыңа еріп барайын,– деді. Қабыш тағы да ұмтылып барып, Рақияның қолын ұстай беріп еді, ол міз бақпай сілкіп жіберді. Марш.Әбд. ~ Әділ, сірә, арақты шеккі көрмейтін. Бүгін де бір шөлмекті ала шығып еді. Ш. Мұр. ~ Іші пысып жүрген Соппек Ембергенге ерді. Желеуінің түрі: – Құмнан қанжығамызға қоянды саудыратып қайтамыз! Бұлардың келгенін Ноғайқұл шеккі көрмеді. Бірақ Күржіктің келгеніне қынжылды. Т.Әл.