~ Мен өмірлік шырағы тұтанған адаммын. Есіктегі басым енді төрге шығады. Бір күн кешіккенімді сылтауратып, арызымды жазып, алғысымды айтып, осы жерден аулақ кетейінші». Осы бір жаутаң көздер жиналған жерге аяқ басқысы келмейді. Қ.Түм. ~ Мен көзімнің тірісінде ұрығымды әлдеқайда қаңғыртып, тірі жетім, жаутаң көз етіп жібере алмаймын. Мен өлген соң өздерің білесіндер: ел болмасаң, ебелек боп ұшып кет, түге! Қ.Ысқ.