Posted in

ШӨП ТЕ ӨЛЕҢ, ШӨҢГЕ ДЕ ӨЛЕҢ

* Алшағыр басын шайқады. — Әй, білмеймін, білмеймін… Жетпіс жеті бабаңды тексеретін бала екенсің. Түбің шикі,— Бұл әңгімеден сүт шықпайтынын ұқты ма, кілт өзгерді.— Қой, шөп те өлең, шөңге де өлең. Қиды қаусырып тастамасақ, кешке басымызға әңгір таяқ ойнайды,— Саусақ ұшымен шертіп, ырғытып жіберген шылымы ауада дөңгелек айналды. М.Қаб.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *