Дыбыс шығарды; сөйледі; бірдеңе деді, тіл қатты. * Жездем төсегінің үстінде дамбалшаң отырып, қымыз ішті де: – Әбдікәрім,- деп үн қатты. Т.Әбдік. Белгі беріп, дауыстап шақырып та қарадық. Ешкім де үн қатпады. Біз кереметтей таң қалдық. Япыр – ау,бұны жер жұтты ма? Б.Соқп. — Қаныңды жүктеп қайтейін. Мақпал менікі. Айтқаным айтқан, қарындасымды бердім!Жабы үн қатқан жоқ. З.Шүкір. * // ТІЛ ҚАТТЫ; ДАБЫС ҚАТТЫ; //ДЫБЫС БЕРДІ