— Қайдан білдің, әй? — деп анау саңқылдап күлді. — Үйіңді біреу үптеп кетсе де аңғарар емессің ғой, жаныңакелгенімді де сезбедің. Н.Сер. … тығулы жатқан қымбатты қазынасы – жан серігі Ақшолақ атандырған қанды ауыз мылтығын бүкіл оқ-дәрісімен қоса үптеп кеткені. К.Сег. Жаны ашығансып, бетіме бірер минут мүсіркей қарады. Мен оған босаңси қойғаным жоқ. Өтірік жаны ашыпжүріп үптеп кететін Үшбастың сырын кім білмейді! М.Қаб. – Кітапхана дегенде, оның ішінде барын ана жылдары кім көрінген үптеп кетпеді ме. Н.Дәу. Қолды болды, сыпырып әкетті. Жаны ашығансып, бетіме бірер минут мүсіркей қарады. Мен оған босаңси қойғаным жоқ. Өтірік жаны ашыпжүріп үптеп кететін Үшбастың сырын кім білмейді! М.Қаб. – Кітапхана дегенде, оның ішінде барын ана жылдары кім көрінген үптеп кетпеді ме. Мәдениет Үйлерініңқаншасының қолды болып, шайхана, астық қоймасына айналып кеткенін дәл біле алмаймын, айналайын. Н.Дәут. Амал не, жаныңды жалғыз сәтте жаһаннамға жібере салатын дүлей дұшпанның аруақ-айбаты, қуат-пірібұған келгенде, абыройдан айырылып адыра қалды. Әйтеуір, тіктеп келген кім де екі бүктеп, үптеп кете алмады… Н.Дәут. Ханзада жанарын жапқан алақанды сыртынан сипалап: — Дәуде болсаң Нұркүлсің ғой, — деді. — Қайдан білдің, әй? — деп анау саңқылдап күлді. — Үйіңді біреу үптеп кетсе де аңғарар емессің ғой, жаныңа келгенімді де сезбедің. Н.Сер. … тығулы жатқан қымбатты қазынасы – жан серігі Ақшолақ атандырған қанды ауыз мылтығын бүкілоқ-дәрісімен қоса үптеп кеткені. К.Сег.