2. Орнықты, ұялады. ~ Бұл арпалыс бұдан әлденеше жылдың алдында әкесі Әнбияға ілесіп, Жайықтың жарқабағына жерленген ұлы атасы Хажыкелдінің мазарына құран оқып, тауап етіп қайтқалы барған сапарында көкірегіне ұя салған-ды. Ғ.Біл. ~ Сол бір бала кезден кеудесіне ұя салған қиял құсының жетегімен мектепті бітіре сала Алматыға жол тартқан. Д.Рам. ~ Көзіне ібіліс елестеген еді қазақтың, жөйттің жүрегіне шайтан ұя салған. Анығы – екеуінің де естері ауысып кеткен-тұғын. С.Сағ. 2. Құстың қоныс тебуі. ~ Жазғытұрым алты ай жамылған тонының тігісі сөгіліп, тоңынан бу бұйраланып, жігі ыдыраған даланың барша суы жылғаланып, құйылар еді Сасықкөлге. Қопа-қорысына үйрек-қаз ұя салады. С.Сағ.