Не істерсің д.м. ~ Амал не, сүйекке сіңді әдет: дүниеқорлық, ашкөзділік, жемі бардың шырқ айналған тауығы болуға жаралған мінез өз дегенін істеп тынды… сүйгенін сүйекке айырбастап кетті. О.Бөк. ~ Біздің елде бәрі бар. Бірак, ең бастысы – аркалы акын жоқ. Қырық уәзірім мен мың кызметшіміді аузы дуалы бір ақиық ақынға айырбастар едім, әттең, дүние арман–ай, амал не? – деп өзегін өртеген патша өз бармағын өзі шайнап, сұп–сұр болып сазарып отырып калыпты. С.Дос.
