Айдалада көмусіз қалды. ~ Шөкені шөл мен аштық әбден діңкелетті. Буындары дірілдеп, жүруі мұң болғанын байқады да, бүйте берсе жапан далада арам өлетінін ескеріп, амалсыз кесіртке, шегіртке теріп жеуге мәжбүр болды. Б.Жұм. ~ Әттең, Қалқаш-ау, бостан-босқа арам өлуші ме едің?!- деді ол артына жалтақтап, соңғы жалынышын білдіргендей. Ж.Сәм. ~ “Жат жерде арам өлесің ғой, байғұс, – деген мүсіркей қарап. – Есің барда, еліңді тап. А.См. ~ Қайдаң не сенің? – деп, неге екені белгісіз, кенет Мылгун тарс кетті. – Жүземіз, бір жерде тұрып, арам өлгенше, жүзген артық! Ш.Айм.