Отырып, дем алуға да мұршасы келмеді. ~ Танауынан иегіне әлсін-әлі жел жіберіп, керенау сөйледі: — Ақсақал, жай сөйлесеңіз қайтеді? Ал, бақтық-қақтық, немене? Артым жер иіскемеді, түге. Бүгін бағып жүрген төрт аяқты мал емес… Таңертең өші қалғандай өңмеңдеп… күні бойы тепкіленіп, итім шықты… М.Қаб.