Сақтанды, батылы бармады, кері қайтты. ~ Майра шетінеген соң, үйге келсе үнсіз тоңырайып, Ақтотыға да сараң тіл қатып жүрді. Көбінше күндіз– түні жылқының соңында кетеді. Оның көңіл– күйінің ығына жығылып, құрбы– құрдастары да оған албаты әзіл– қалжың айтуға аттарының басын тартқан. Т.Рыс. ~ Онсыз да алағызып жатқан келіншек есігін жедел ашып, жылы төсегінен орын тебетін. – Сен енді атыңның басын тартсаңшы! Әйелің бар, балалы болдың. Қара дәу де сезіп жүр. Ол сыр бермейді. Ішінде.. – деген Айсұлу. Т.Рыс.